genkichan

credits original translation : wingsonwords@livejournal.com

-- ทัวร์เริ่มขึ้นแล้ว! ก่อนอื่น มาทวนความจำถึงคอน 3 วันที่โคคุริทสึเถอะ

จุน : การซ้อมก่อนวันจริง ประทับใจชั้นมาก ๆ เลย คนเยอะมากมาเข้าแถว
ซื้อของกันก่อนวันแสดงจริง แล้วก็ธงเป็นสิ่งแรกที่เห็นตอนที่รถไปถึงไปใกล้
ทางเข้าฮอลล์ ชั้นน่ะนึกขึ้นมาเลยว่า "อ้า เริ่มอีกครั้งแล้วสินะ"...ชั้นตื่นเต้น
กับเรื่องนั้นมาก ๆ เลย
โชจัง : ชั้นก็ชอบธงเหมือนกันนะ มันเป็นสิ่งที่เราเห็นได้จากข้างนอก ไม่ใช่
จากข้างใน นี่ไม่ใช่สิ่งที่แสดงการต่อสู้แบบเก่า ๆ นะ แต่ว่า...ธงที่โบกสะบัด
เหนือเราน่ะทำให้ชั้นรู้สึกตื่นเต้น
ไอบะจัง / โอจัง / นิโนะ : อ้า ชั้นได้ยินนายพูด!
โชจัง : And, this is off-tangent ((แปลไม่ออกคะ ไม่แน่ใจว่าเกี่ยวกับเรื่อง
ธงหรือเปล่า)) แต่...ตอนวันสุดท้ายน่ะ ชั้นมีรายการเลือกพิเศษที่ต้องไปทำ
หลังเล่นคอนเสร็จ พอชั้นกลับมาที่ห้องแต่งตัวหลังจากอาบน้ำเสร็จ มัตสึจุน
ก็พูดว่า "สนุกจังเลยน๊า" แล้วชั้นก็บอกว่า "ชั้นแบตหมดแล้ว~" พอชั้นถามว่า
3 คนนั้นไปไหน เขาก็บอกว่า "ออกไปหมดแล้ว" (หัวเราะ) ชั้นแปลกใจมากที่
พวกนายกลับกันไปเร็วขนาดนี้
ไอบะจัง : อะไร? พวกเราออกกันเร็วขนาดนั้นเลยเหรอ?
นิโนะ : อ้า~ใช่ ใช่! ชั้นน่ะกลับบ้านโดยไม่อาบน้ำเลยล่ะ...ดังนั้นก็เลยออกมาก่อน
ชั้นยังพูดเลยว่าฝากโชจังไปอาบน่ะ (หัวเราะ)
ไอบะจัง : ก็จริงนะ (หัวเราะ) ตอนที่เราอยู่ในโตเกียว เราไม่จำเป็นต้องอาบน้ำก่อนออกมา
เพราะเราสามารถกลับไปอาบน้ำที่บ้านได้ นี่แหล่ะเป็นความแตกต่างของการแสดงของเรา
ในจังหวัดอื่น
โอจัง : ชั้นเข้าใจ...ก็จริงอ่ะนะ
นิโนะ : เราสามารถกลับไปใช้ชีวิตจริง ๆ เลยใช่ไหมล่ะ? ตอนที่เรากลับไปอาบน้ำที่บ้าน
หรือทำอย่างอื่น...
จุน : ชั้นเห็นด้วย ชั้นเห็นด้วย (หัวเราะ)
นิโนะ : ก่อนหน้านั้น 2-3 นาที แฟน ๆ เพิ่งเชียร์อยู่ ๆ หยกอ่ะนะ...คอนเสิรต์นี่เหมือนโลก
ที่สุดยอดจริง ๆ
โชจัง : สำหรับเราด้วยใช่ไหมล่ะ? "เราอยากกลับไปโลกใบนั้น!!"
ทุกคน : หัวเราะ

จุน : 3 วันนั้นอากาศก็แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงด้วยนะ เพราะว่ามันต่างกันมาก ก็เลยจำ
ได้แม่นเลย วันสุดท้ายฝนตกหนักมาก ๆ นาทีที่เราออกมา ฝนก็ตกลงมาอย่างหนัก เรา
เลยรู้สึกแบบ "นี่มันบ้าอะไรกันเนี่ย!"
โอจัง : ใช่ ใช่ มันหยุดแปปนึงก่อนเราออกมาใช่ไหม?
โชจัง : นายรู้ไหม ปีที่แล้วก็ด้วย แม้ว่าพยากรณ์อากาศจะบอกว่าฝนจะตก จนพวกเราตื่นเต้น
กันไปใหญ่ แต่พอเอาเข้าจริงอากาศก็ยังแจ่มใสจนถึงอังกอร์ พวกเราก็เลยคิดว่าคราวนี้จะ
ไม่ตกด้วย
ไอบะจัง : พวกเราน่ะคิดว่า พวกเราต้องเป็นชายหนุ่มแบบที่สั่งดินฟ้าอากาศได้
แน่ๆ...อวดดีจังน๊า พวกเราน่ะ
ทุกคน : 555
โอจัง : แปลกเหมือนกันนะที่ร้องเพลงบัลลาดแบบจริงจังและร้อนแรงภายในฝนที่ตก
แบบนั้น (หัวเราะ)
จุน : ยังไง เราต้องร้องมันให้ออกแนวร้อนแรง (หัวเราะ) พูดจริง ๆ นะ...ชั้นน่ะลืมตาไม่ได้เลย
ตอนก่อน MC น่ะ ฝนตกหนักมาก ๆ แต่ยังไงชั้นก็ดีใจน่ะที่ทั้ง 3วันจบลงด้วยดี
นิโนะ : ทั้ง ๆ ที่ฝนตกแบบนั้น...แต่ก็ไม่มีใครกลับเลยด้วย
ทุกคน : พวกเราซาบซึ้งจริง ๆ ครับ

--เริ่มต้นได้ยอดเยี่ยมกับทัวร์ที่โคคุริทสึ แล้วทัวร์โดมครั้งแรกที่ฟุกุโอกะล่ะเป็นไงบ้าง
(การพูดคุยครั้งนี้เริ่มก่อนคอนที่โอซาก้า)

โชจัง : สนุกมาก~ตอนกลางคืนพวกเรามานั่งดื่มด้วยกันในห้องที่โรงแรมด้วย พวกเราไม่ได้
ทำแบบนี้มาสักแล้ว ใช่ไหมล่ะ? ชั้นหมายถึงการที่มารวมตัวกันที่ห้องลีดเดอร์แบบนี้น่ะ
จุน : พวกเรากิน ดื่ม แล้วหลับกันที่ห้องนั้นเลยเนอะ (หัวเราะ)
โชจัง : เราไม่ได้ทำแบบนี้บ่อย ๆ อ่ะนะ มันเป็นการทัวร์ทีค่อนข้างนาน เพราะงั้นก็คงดี ถ้าเราสามารถ
ใช้เวลาร่วมกันแบบนี้ได้
จุน : นายพูดถูก เพนไลน์ที่ฟุกุโอกะสวยดีเนอะ อย่างตอนที่เราปรากฏตัวขึ้นบนเวที ข้างนอกที่โคคุริทสึ
ยังสว่างอยู่ เพราะมันเป็นแบบเอาท์ดอร์ แต่ที่ฟุกุโอกะเป็นคอนเสิรต์ในฮอลล์ครั้งแรกของทัวร์นี้
แสงสีแดงจากเพนไลน์ก็เลยรู้สึกว่าสวยมาก ๆ
โชจัง : ก็จริง มันอาจจะไม่เหมาะกันน่ะ, แต่โดมน่ะใหญ่จริง ๆ เลยนะ
โอจัง : ใช่ เราสามารถเห็นฟุกุโอกะโดมได้จากโรงแรมที่เราพักอยู่เลย ชั้นยังคิดเลยว่า "ใหญ่จริง ๆ
ชั้นไม่อยากเชื่อเลยว่าเราจะจัดคอนที่นั่นน่ะ" (หัวเราะ)
นิโนะ : ทัวร์จะมีไปจนถึงเดือนมกราคมปีหน้า ชั้นน่ะตื่นเต้นจริง ๆ ที่เราสามารถทัวร์ในประเทศได้
เต็มที่อีกครั้งน่ะ เวลาที่เราอยู่ด้วยกันก็เพิ่มขึ้นด้วยใช่ไหมล่ะ? เราได้ทั้งสองอย่างเลยเนอะ สนุกกับ
คอนแล้วก็ได้อยู่ด้วยกันด้วย พอไปที่จังหวัดอื่น ก็ได้ดื่มด้วยกันด้วยใช่ไหมล่ะ? ประทับใจกับสิ่งต่าง ๆ
ด้วยกัน , มีคอนด้วยกัน...เราไม่ต้องตื่นจากความฝันอันนี้ได้ไหม? (หัวเราะ) ชั้นสนุกกับมันจริง ๆ นะ
คอนเสิรต์เป็นอะไรที่สุดยอดจริง ๆ ชั้นน่ะคิดว่าเราโชคดีนะที่มีโอกาสได้ทำแบบนี้ทุกปี
ไอบะจัง : รู้สึกสนุกเนอะทีได้จัดคอนแบบนี้น่ะ ครั้งนี้เราได้จัดคอนได้ช่วงระยะเวลายาวแบบนี้
ทุกคนคอนที่รู้สึกสนุกมาก ๆ ด้วย โดยเฉพาะมีหลายเดือนอย่างตุลาคมที่เราไม่เคยจัดคอนมาก่อน
จุน : ....นายไม่เป็นไรนะ?
โชจัง : ....นายเป็นกังวลเหรอ?
ไอบะจัง : นายพูดถูก...ชั้นเป็นกังวลจริง ๆ นั่นแหล่ะ!! นั่นแหล่ะเป็นเหตุผลว่าทำไมชั้นคิดว่า
ชั้นควรซ้อมคอนอื่น ๆ ด้วย (หัวเราะ)
ทุกคน : หัวเราะ
((คาดว่าเป็นตอนที่ไอบะจังต้องเล่น my girl พอดีคะ ไอบะจังคงกลัวว่าจะทำได้ไม่ดี))
โอจัง : แต่จริง ๆ แล้ว...บรรยากาศคอนในฮอลล์ก็สนุกสุดยอดน่ะ อบอุ่นดี..ชั้นซึ้งมากทุกครั้ง
ที่เราร้องเพลง 5X10 และ ก็จะมีเศษกระดาษวิบวับพุ่งออกมา และตกรอบตัวเราด้วยใช่ไหมล่ะ?
ตอนนั้นชั้นมองไปที่ผู้ชม แล้วสงสัยว่าเขาจะซาบซึ้งเหมือนที่ชั้นเป็นหรือเปล่า....พวกเขาน่ะโดน
เศษกระดาษวิบวับคลุมไปหมดเลย จนพวกเขาคงไม่เห็นเราแบบเต็ม ๆ หรอก (หัวเราะ)
โชจัง : ใช่ ใช่ นิโนะ, นายก็พูดแบบนั้นเหมือนกันนิ พวกเขาน่ะมองไม่เห็นเราหรอก (หัวเราะ)
มันเหมือนกับจะบอกเขาเลยว่า "เฮ้ พวกเราอยู่นี่นะ!"
นิโนะ : "อาราชิอยู่นี่ คุณเห็นไหม~!"
ทุกคน : หัวเราะ

โอจัง : แต่ยังไงก็ตาม...ชั้นก็ชอบอะไรแบบนั้นน่ะ (หัวเราะ)
โชจัง : ใช่แล้ว! ยังไงมันก็เหมาะกับพวกเราดี (หัวเราะ)
จุน : มันเป็นทัวร์แสดงคำขอบคุณจริง ๆ นะ มันตรงจุดเลยนะเพราะความเรียบง่ายอันนั้นแหล่ะ
ที่เราสามารถสนุกได้เหมือนกับมีการฉลอง และเพราะเป็นกลุ่ม, เราก็สามารถสนุกกับมันได้มากยิ่งขึ้น
ชั้นคิดว่ามันเยี่ยมมาก ๆ ถ้าความรู้สึกขอบคุณและข้อความจากพวกเราที่บอกว่า
"ช่วยสนับสนุนพวกเรานะครับ!" สามารถส่งผ่านทัวร์นี้ไปยังทุกคนได้

[หน้าหลัง]

ขอบคุณ

พวกเขาอยู่ในช่วงทัวร์คอน ดังนั้นพวกเขาจึงนำเรื่องในคอนมาพูดคุยกัน แต่...มันก็ทำให้พวกคุณยิ้มได้ที่ได้รู้ว่าแม้แต่อาราชิก็ยังรู้สึกพวกเขาได้กลับสู่โลกแห่งความจริงหลังจากคอนแล้วไม่ใช่เหรอ? (หัวเราะ) ครั้งนี้ เราเปิดเผยบทสนทนาที่ไม่เคยตีพิมพ์มาก่อนมาให้อ่านกัน

นิโนะ : อาบน้ำในอ่างอาบน้ำ, ตั้งเครื่องซักผ้า...พวกเราถูกบังคับให้กลับไปสู่โลกแห่งความจริง
จุน : นายรู้ไหม เรื่องนั้นไม่ได้แย่นักหรอก หลังจากจบโคคุริทสึปีที่แล้ว ชั้นน่ะต้องซักกางเกงว่ายน้ำที่ลีดเดอร์ใส่ด้วยล่ะ ชั้นก็แบบว่า ทำไมชั้นต้องมาซักกางเกงว่ายน้ำด้วยน๊า....
โชจัง : "ชั้นต้องกางเกงว่ายน้ำของซาโตชิ"...นายคิดเหมือนแม่เลย (หัวเราะ)
ไอบะจัง : ใช่ มันเป็นกางเกงว่ายน้ำของมัตสึจุนนิ ชั้นสวมมันตอนวันแรก ลีดเดอร์วันที่สอง...
สุดท้ายมัตสึจุนก็ไม่ได้สวมมันเลย
โอจัง : อ้า ใช่ ใช่ ...ขอโทษด้วยนะ! (หัวเราะ)
จุน : ชั้นเพิ่งซื้อเลยนะ, ชั้นได้ใส่แค่ตอนที่ลองในห้องลองแค่นั้นน่ะ!
ไอบะจัง : พวกเราทำเรื่องแย่ ๆ ลงไปแล้วสินะ...พวกเราขอโทษด้วยนะ
ทุกคน : หัวเราะ
โชจัง : หลังจากโคคุริทสึวันที่ 2 ของปีนี้น่ะ ชั้นไปร้านอาหารเกาหลีคนเดียวด้วย ตอนที่ชั้นกำลังผัด samgyeopsal (ซี่โครง) ชั้นก็คิดว่า "โลกไหนน่ะที่ชั้นอยู่เมื่อ 2-3 นาทีที่แล้วน่ะ..." แล้วชั้นก็รู้สึกเหงาจริง ๆ  (หัวเราะ)
ไอบะจัง : อะไรนะ? นายไปกินบาร์บีคิวคนเดียวเหรอ? นั่นน่ะ...ตามใจตัวเองสุด ๆ เลยนะ
นิโนะ : นายนี่มีพยายามทำตามที่อยากได้ อย่างที่คิดไว้เลย
โชจัง : ไม่หรอก...(หัวเราะ) ชั้นน่ะมีรายการเลือกตั้งพิเศษวันถัดไป ชั้นก็เลยอยากกินบาร์บีคิวขึ้นมาน่ะ
นิโนะ : ชั้นเข้าใจ เรายังแบ่งแยกใช่ไหมล่ะ? กลับไปใช้ชีวิตจริง ๆ ของพวกเราน่ะ เราอาบน้ำในอ่าง
ซักผ้า...ดูรายการเลือกตั้งของซีโร่โดยไม่นอน แล้วก็คิดว่า "อ้า โชจัง ดูเหมือนกำลังจะตายเลย"
(หัวเราะ) ชั้นน่ะคิดว่านายสุดยอดจริง ๆ นะ ตอนที่ชั้นกลับบ้านเปิดทีวี นายอยู่ที่นั่นแล้ว
ไอบะจัง : มันทำให้ต้องพูดว่า "โชจัง พยายามเข้านะ"
โอจัง : ใช่ ชั้นก็ดูนะ ดูไปก็คิดไปว่านายนี่สุดยอดยังไงบ้าง
จุน : ชั้นด้วย ชั้นก็ดูตอนที่กินข้าวเย็นไปด้วยน่ะ
โชจัง : ทุกคนดูหมดเลยเหรอ...ชั้นมีความสุขสุด ๆ เลย ^^