genkichan

credits original translation : hinagiku85san@vox

จากแฟนคลับบุ๊คเลทเดือนพฤษภาคม 09

เกิดอะไรขึ้นบ้าง?

คำถาม : สำหรับโอจัง ล่าสุด คุณคิดว่าเขาเป็นไงบ้าง?

โชจัง : ผิวดำ
ไอบะจัง : ดำสุด ๆ

คำถาม : รู้สึกว่าจะดำขึ้นหลังจากอุตะโนโอนี่ซังจบด้วยใช่ไหมคะ?

โชจัง : แต่ตอนที่ละครเริ่ม ก็ดำไปแล้วนิ

คำถาม : เหมือนเขาตอนนี้จะผิวแทน แล้วก็ขาวขึ้นตอนละครเริ่มออกอากาศ
แล้วก็กลับมาดำอีกครั้ง

นิโนะ : ไม่หรอก เขาไม่ถึงคำว่า "ขาว" เลยสักหน่อย
โอจัง : ก็แค่ช่วงนึงล่ะมั้ง ตอนช่วงที่โชจังมาเป็นแขกรับเชิญในละคร
นิโนะ : ช่วงนั้นนายก็ดำไปแล้วเหมือนกัน
จุน : อืม แต่เขาขาวนะถ้ายืนข้างชั้นน่ะ (พวกเขานั่งข้างกัน)

คำถาม : พวกคุณก็ดูเหมือนกันเลยนะ

จุน : ก็เพราะเราเป็นพี่น้องกันนี่เนอะใช่ไหม?
โอจัง : ใช่
ไอบะจัง : แต่ลีดเดอร์แดงกว่านะ
นิโนะ : เหมือนพวกมีไข้
จุน : ก็เพราะว่าชั้นน่ะตอนนี้หยุดแล้วน่ะสิ ((หยุดทำตัวน่ะคะ))
โชจัง : โอโนะซัง ครั้งล่าสุดที่ไปโดนแดดเผาน่ะเมื่อไร?
โอจัง : 2 วันก่อน
โชจัง : สุดยอด! ช่วงเวลานี้อ่ะนะ (ช่วงตอนนี้เมษา อากาศจะหนาวมาก) นาย
ยังโดนแดดเผามาขนาดนี้!

คำถาม : ปกติคุณใช้เวลาตกปลากี่ชั่วโมง?

โอจัง : 10 ชั่วโมง
ทุกคน : เอ๋~~
จุน : ช่วงเที่ยงใช่ไหม?
โอจัง : ใช่ ตอนเที่ยง
นิโนะ : ไม่เจ็บเหรอ? ตอนที่นายเข้าไปอาบน้ำน่ะ?
โอจัง : ไม่นิ ไม่เห็นเป็นไรเลย
โชจัง : แต่คอนายขาวนะ
โอจัง : ก็เพราะมันยังหนาวอยู่ ตอนนั้นชั้นก็เลยไม่สวมเสื้อแขนสั้น นั่นแหล่ะเป็น
เหตุว่าทำไมส่วนที่โดนแดดเผาถึงแปลก ๆ ถ้าชั้นเปลือยทั้งตัว ผิวก็แทนสวยไปหมด
ทั้งตัว ((อ๊ากกกกก ตกที่ไหน จะตามไปตกด้วยด่วนมาก!!! จะไปอาบแดดผิวแทนนะ
ไม่ได้ไปดูโอจังเปลือย ((รีบแก้ตัว))))
โชจัง : ถ้าอยู่นานขนาดนั้นได้ แสดงว่านายอ่านสภาพอากาศได้น่ะสิที่กองถ่ายนอก
สถานที่น่ะ? อย่าง "อ้า ฝนจะตกภายใน 3 นาทีนี้"
ไอบะจัง : หรือไม่ก็ "เดี๋ยวแดดจะออกแล้ว"
โอจัง : ไม่หรอก ไม่เป็นแบบนั้นหรอก
โชจัง : หลังจากละครจบแล้ว ล่าสุดนายทำอะไร? นอกจากตกปลา
โอจัง : ชั้นตกปลาอย่างเดียวนะ

555555~

นิโนะ : โอโนะซัง นายเพิ่งไปปาร์ตี้บาร์บีคิวกับมาโอสต๊าฟมาใช่ไหม บางครั้งโอโนะ
ซังก็โทรไปเรียกคนอื่นไปคาราโอเกะหรือที่อื่นด้วย
โอจัง : ไม่หรอก ชั้นไม่เคยโทรเลย
โชจัง : อะไร? แม้ว่านายจะเป็นนักแสดงนำอ่ะนะ?
นิโนะ : ชั้นคิดว่านายเป็นคนที่โทรไปหาเขาซะอีก นายบอกว่านายชอบบาร์บีคิวไม่ใช่
เหรอ?
โอจัง : ก็เพราะว่าตอนนี้มันยังหนาว ถ้ามันไม่อุ่นกว่านี้ ชั้นก็ออกไปสร้างสรรค์ไม่ได้
(หัวเราะ)
นิโนะ : แล้วปาร์ตี้บาร์บีคิวสนุกไหม? ใครมาบ้าง?
โอจัง : โทมะ แล้วก็ทานากะคุง
นิโนะ : ต้องสนุกแน่ ๆ เลย
โอจัง : ใช่ สนุกมาก แต่ทุกคนต้องทำงานแต่เช้า งานเลยจบเร็ว
จุน : ดีนะที่นายยังติดต่อกับสต๊าฟมาโออยู่
โอจัง : ใช่ ชั้นก็ดีใจที่เป็นแบบนั้น
นิโนะ : ไม่มีอะไรแบบนี้ตอนอุตะโนะโอนี่ซังเหรอ?
โชจัง : นายไปชมดอกไม้กับพวกเขาหรือเปล่า?
โอจัง : เราไม่ได้ไปชมดอกไม้ แต่ตอนที่ออกอากาศตอนสุดท้าย เรานั่งดูด้วยกัน
นิโนะ : ทำไมไม่เล่าให้เราฟังเรื่องโบว์ลิ่งล่ะ?
โอจัง : วันที่เราถ่ายละครเสร็จ เราไปเล่นโบว์ลิ่งด้วยกัน

คำถาม : นิโนะรู้เรื่องชีวิตประจำวันของโอจังดีจังเลย

นิโนะ : (ชี้ไปที่โอจัง) ก็เพราะเขาชอบเล่าให้ผมฟังบ่อย ๆ น่ะสิ เนอะ?
โอจัง : เนอะ?
จุน : เดี๋ยวก่อนนะ นายไปเล่นโบว์ลิ่งในวันสุดท้ายการถ่ายละครเหรอ? ไม่ได้
ไปปาร์ตี้ปิดกล้องเหรอ?
โชจัง : อืม ถ้าเราเรียงลำดับ ก็จะได้ว่านายถ่ายละครเสร็จแล้วก็ไปเล่นโบว์ลิ่ง
ถูกไหม วันหลังจากนั้นก็ต้องเป็นปาร์ตี้ปิดกล้อง 5 วันหลังจากละครตอนสุดท้าย
ออกอากาศ
โอจัง : ใช่ ก็หลังจากนั้นก็มีปาร์ตี้อื่นอีก ทุกคนดูตอนสุดท้ายด้วยกัน แล้วก็
กลับบ้าน พร้อมกับพูดว่า "งั้นไปด้วยกันอีกครั้ง ในครั้งหน้านะ"
ไอบะจัง : พวกนายเข้ากันได้ดีเนอะ แล้วการแข่งโบว์ลิ่งเป็นไงบ้างล่ะ?
โอจัง : ชั้นไม่ได้เล่นเลย ชั้นเล่นครั้งสุดท้ายเมื่อ 2 ปีที่แล้ว
นิโนะ : นั่นแหล่ะเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงไม่เล่าอะไรเกี่ยวกับโบว์ลิ่งให้ฟัง

คำถาม : คุณคิดว่าล่าสุดเนี่ย นิโนะเป็นไงบ้าง?

โชจัง : เร็ว ๆ นี้ชั้นไปกินข้าวที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง และสต๊าฟก็บอกว่า
"นิโนะมิยะซังมาที่นี่บ่อย ๆ นะ" "อ้า จริงเหรอ?" "มายากลของเขาน่ะเยี่ยม
สุด ๆ เลย!" ชั้นก็เลยคิดว่า "เขามาเล่นที่นี่ด้วย!"

คำถาม : เอ๊ะ มีคนขอให้เล่น? หรือว่าคุณอยากจะเล่นเอง?

นิโนะ : มันกลายเป็นธรรมเนียมไปซะแล้ว ตอนนี้ผมไม่ห้องส่วนตัวอีกต่อไปแล้ว
ตั้งแต่ผมเล่นมายากล
โชจัง : นายอยากให้คนมาดู
นิโนะ : ใช่ ชั้นไม่เคยมีห้องส่วนตัว ตอนแรกก็เริ่มจากคนที่ชั้นไปกินข้าวด้วย มา
ถึงบริกรร้านอาหาร ไปถึงโต๊ะข้าง ๆ แล้วมันเริ่มแผ่ขยายไป มากที่สุดที่ชั้นจำได้
เป็นคนทั้งชั้นสองในร้านอาหารเลย (หัวเราะ)

คำถาม : แล้วปฏิกิริยาของพวกเขาเป็นยังไง?

นิโนะ : ก็เป็นฝูงชนมุงดู แล้วทุกคนก็พูดว่า "สุดยอด! เยี่ยมไปเลย!"
จุน : ตอนนายออกไปกินข้าว นี่เป็นเมนหลักเลยใชไหมเนี่ย?
นิโนะ : ใช่ ทุกอย่างดูดีไปหมด ที่ชั้นสามารถเล่นกลได้ มันเป็นแนวใหม่เลยนะเนี่ย
โชจัง : ยัตต้าแมนเบอร์ 2 ฟุคุดะ ซากิจังบอกชั้นเหมือนกันว่า ตอนพักกินข้าวกับ
สต๊าฟละครไฮเคนน่ะ พี่ชายก็ยังเล่นกล
จุน : มีใครบางคนบอกชั้นแบบนี้เหมือนกัน
ไอบะจัง : เราได้ยินจากผู้คนมากมายว่านิโนะไปโชว์มายากล

คำถาม : แล้วไอบะจังล่ะ?

นิโนะ : เขาทำรายการพิเศษตอนกลางคืนด้วยใช่ไหมล่ะ? รายการ
shiranai hou ga shiawase datta jijitsu (ความจริงที่ไม่รู้คุณจะมีความสุขซะกว่า)
ชั้นนั่งอยู่คนเดียว
ไอบะจัง : แล้วเป็นไงบ้าง?
นิโนะ : มัตสึจุนส่องประกาย
จุน : อา ขอบคุณ (หัวเราะ)

นิโนะ : แล้วละครเวทีของนายล่ะ? มันจบลงโดยที่เราไม่รู้เลย มีใครเมล์ถึงนายหรือเปล่า?
โอจัง : ชั้นไม่ได้เมล์ เพราะชั้นไม่รู้
ไอบะจัง : โชจังเมล์ถึงชั้น
โชจัง : วันสุดท้าย
นิโนะ : ใจดีจังน๊า~~
โชจัง : ตอนนั้นชั้นก็อยู่ในโอซาก้าเหมือนกัน ไปโปรโมทยัตต้าแมนน่ะ
ไอบะจัง : โชจังเมล์ถึงชั้นว่า "Otsukare" ล่ะ (ขอบคุณที่เหนื่อยนะ)
จุน : ถ้านายบอกชั้น ชั้นก็จะเมล์หานายด้วย (หัวเราะ)

ไอบะจัง : ลีดเดอร์ ขอบคุณสำหรับ "มาโอ" นะ นายเอาโชจู (เหล้าของญีปุ่น) ยี่ห้อ "มาโอ"
มาให้ ตอนที่ไปดูละครเวทีของชั้น
นิโนะ : เท่ห์จัง! ทำไมนายถึงเอาไปด้วยล่ะ?
โอจัง : ชั้นก็คิดไว้นะว่าจะเอาอะไรระหว่างไวน์กับอันนี้น่ะ
โชจัง : งั้นนายก็น่าจะเอาโชจู ยี่ห้อ "อุตะโนะโอนี่ซัง" มาให้ชั้นด้วยสิ
โอจัง : ชั้นไม่คิดว่าจะมีนะยี่ห้อนี่น่ะ
นิโนะ : ก็ทำสักขวดสิ
ไอบะจัง : ติดฉลากเป็นรูปนายไง ((55555))

คำถาม : แล้วโชคุงล่ะ?

จุน : ช่วงนี้นายถ่าย The Quiz Show บ่อยแค่ไหน?
โชจัง : อาทิตย์ละ 3 ครั้ง
ไอบะจัง : ช่วงนี้โชจังต้องยุ่งมากแน่ ๆ เลย
โชจัง : งานที่ชั้นทำทุกอย่าง ก่อน TQS คือยัตต้าแมน ชั้นได้ไปหลายจังหวัดเพื่อโปรโมทและ
ได้กินของอร่อยหลายอย่างเลย

*higanku คุงบอกว่า จุนบอกว่าเห็นหน้าโชในแม๊กตลอดเวลาที่อยู่ในร้านหนังสือ ตอนที่ถ่าย
เรื่องสไมล์ สต๊าฟต้องเอาแม๊กที่มีโชแล้วก็อาราชิลงจากหิ้งของร้านหนังสือที่ใช้ถ่ายทำ โชจังก็
เคยบอกว่าเห็นจุนตลอดเวลาบนหิ้งหนังสือที่ร้านสะดวกซื้อเหมือนกัน ปกติแล้ว จุนจะเป็นคนที่
ยุ่งมาก ๆ แล้วพบกับเมมเบอร์ตอนที่ถ่ายรายการปกติของพวกเขาเท่านั้น ^^

ที่เหลือเขาไม่ได้แปลมาให้คะ สนุกมากเลยนะคะ ^^