credits original translation : aatashsan@LJ

สรุปตอนที่ 2 คะ

- คนอื่นชอบถามเขาบ่อย ๆ ว่าทำไมผู้ชายวัยห้าสิบกว่าอย่างเขาถึงได้มาชอบวง
ผู้ชายที่อายุคราวลูกแบบนี้ ดังนั้นทาเคอุจิจึงตัดสินใจที่จะเล่าถึงวัยเด็กและความ
หลงใหลในอดีตของเขาให้ฟัง

- เขาเกิดในปี 1955 ที่จังหวัด Wakayama

- ตอนเด็ก เขามักหลงใหลใน "อะไรบางอย่าง" อยู่เสมอ ครั้งแรกเขาตกหลุมรัก
การ์ตูนและหนังที่มีสัตว์ประหลาดอย่าง ก๊อตซิล่า เขาชอบวาดรูป และบ่อยครั้ง
ที่เขามองออกไปนอกหน้าต่าง และเพ้อฝันถึงสิ่งเหล่านั้น

- เขามุ่งไปสิ่งๆ หนึ่งที่จำเป็นต้องใช้ความสามารถทางด้าน "จินตนาการ" และ
"ความเพ้อฝัน" เพื่อจะได้รับไอดอลเหล่านั้น

- ในปี 1960 เป็นครั้งแรกที่เขาหลงอะไรจริง ๆ จัง ๆ นั่นก็คือรายการฮีโร่ คนซึ่ง
มีพลังพิเศษที่คุ้มครองโลก ซึ่งตอนนั้นก็มี "The Mask with Seven Colours",
"National Kid" และ "Ultraman Q"  รายการโชว์เหล่านั้นมีสิ่งหนึ่งที่คล้ายกัน
คือ พวกเขามีความหวังและความฝันเหลือล้น ครั้งนี้ เขาแทบจะไม่ได้สนใจนัก
แสดงหญิง หรือไอดอลที่เล่นเป็นคาแร๊คเตอร์เหล่านั้นเลย แต่เขาสนใจในตัว
ฮีโร่เหล่านั้นมากกว่า (เหมือนชอบในตัวละคร)

- ในปี 1970 ความหลงใหลของเขาเริ่มต้นอีกครั้ง ตอนนั้นเขาอยู่ไฮสคูลแล้ว
ร่างกายและจิตใจของเขาโตขึ้นเหมือนผู้ใหญ่คนนึง ดังนั้นเขาก็จึงเริ่มตกหลุมรัก
ไอดอลผู้หญิง ตอนนั้นเขาแทบไม่สนใจไอดอลผู้ชายเลยด้วยซ้ำ แต่ถึงกระนั้น
ตอนนั้นเขาก็ไม่สนใจอะไรพวกเขาอยู่แล้ว เขาน่ะหลงไอดอล Female B มาก
อย่าง คุราตะ มาริโกะ และ อาซาดะ มิโยโกะ ซึ่งตอนนั้นไม่ค่อยมีชื่อเสียงมาก
เขาชอบ B-idol groups ซึ่งตอนนั้นคนก็ไม่ค่อยนิยมเท่าไร

- จอห์นนี่ จิมุโชเริ่มครั้งในปี 1962 ตอนที่เขาอยู่ป.1 โรงเรียนประถม จิมุโช
ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วตอนเขาอยู่ประมาณ ป.2-ป.3 ผู้หญิงทุกคนในละแวก
บ้านเขาต่างไม่มีใครหยุดพูดถึงวงผู้ชายที่เกิดขึ้นได้เลย แต่ในช่วงเวลานั้น เพลง
ที่ยังนิยมกันอยู่ก็ยังคงเป็นเพลงแบบเองกะ หรือไม่ก็เพลงพื้นบ้านแบบเก่า ๆ ดังนั้น
กลุ่มนั้นจึงสลายตัวไปในปี 1967

- ในช่วงครึ่งหลังของยุคปี 1960 เพลงป๊อปและร๊อคเริ่มมีชื่อเสียงขึ้น โดยเฉพาะที่
เป็นวงผู้ชาย ซึ่งถูกเรียกว่า  GS (Group Sound) boom เริ่มแรกก็มีแค่ดนตรี
แต่ต่อมา ก็มีนักร้องด้วย และได้รับอิทธิพลจาก the Beatles และ Rolling Stones

- ในปี 1967 กลุ่มที่ถูกเรียกว่า "Four Leaves" เดบิวท์จากจอห์นนี่ จิมุโช พวกเขาก็
เป็นวงแบบ GS (Group Sound) boom ด้วย แต่ถึงกระนั้นการแสดงของพวกเขาก็
ยังคงใกล้กันมากกับกลุ่มไอดอล ทาเคอุจิรู้สึกว่าจอห์นนี่ทำถูกแล้วที่ยังเก็บส่วนนี้ไว้ เพราะ
the GS boom ฮิตอยู่ได้แค่ 3 ปีเท่านั้น วงที่ออกมาในรูปแบบ GS Boom ก็ถูกกลืน
หายไป แต่จิมุโชไม่ได้ถูกกลืนไปด้วย ปกติแล้ว จอห์นนี่จิมุโช = ไอดอล นี่เป็นทัศนคติ
ที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

- the GS boom เกิดขึ้นตอนที่ทาเคอุจิอยู่ประมาณ ม.ต้น เขายอมรับว่าตัวเองก็ชอบ
มันบ้างอยู่เล็กน้อย เขาชอบผมที่ยาวของพวกเขา ก็ตัดสินใจเลียนแบบทรงผมของพวก
เขา โดยปล่อยให้มันยาว แต่ด้วยความขอบคุณ เมื่อ the GS boom หมดยุค เขาก็หมด
ความสนใจกับมันไปด้วย และไว้ผมในความยาวที่พอสมควร ถึงแม้ความดังของอะไร
ก็ตามจะให้ความหลงใหลกับเขา แต่เขาก็ยังคงชอบนักร้องเองกะ Mori Shinichi อยู่

- ในปี 1970 มีช่วงหนึ่งที่ดนตรีแนวพื้นบ้านได้รับความนิยม เพื่อนของทาเคอุจิคนหนึ่ง T คุง
ซึ่งออกจากโรงเรียนไปเป็นนักดนตรีแนวพื้นบ้าน เขาไม่เคยได้ยินข่าวคราวของ T คุงอีก
เลย แต่ตอนที่เขาได้ดูไอบะในเรื่อง คิโร่ย นามิดะ ทำให้เขาคิดถึงเพื่อนของเขา T คุง ว่า
T คุงคงมีชีวิตเหมือนกับคาแร๊คเตอร์ในเรื่องของไอบะ

- จากช่วงกลางถึงปลายปี 1970 ทาเคอุจิเริ่มชอบนักแสดงหญิงคนหนึ่งชื่อ Isige Kyoko ซึ่ง
ออกรายการเด็กที่ชื่อว่า "Let's Play with Mama! Pin Pon Pan" เขาชอบต้นขาของเธอ
มาก ผู้หญิงที่สวมกระโปรงสั้นแบบคับในรายการ ดังนั้นเขาจึงหลงใหลในร่างกายที่ดูสุขภาพ
และต้นขาของเธอ เขาผิดหวังสุด ๆ เมื่อรู้ว่าเธอออกจากรายการเพื่อไปแต่งงาน

- ยังไงก็ตาม ก็มีผู้หญิงคนใหม่ที่เข้ามาแทนที่ เธอชื่อว่า Sakai Yukie เป็นคนที่เริ่มเต้นและ
ร้องในกลุ่มวงดนตรีผู้ชายที่ชื่อว่า "Big Mammoth" ทาเคอุจิคิดว่าพวกเขาน่าสนใจแต่ตอนนั้น
เขาสนใจเพศตรงข้ามมากกว่า แต่เขายังคงเชื่อว่า Big Mammoth น่ะเป็นเมล็ดพันธุ์บ่มเพาะ
ความรักต่อไอดอลผู้ชายของเขาให้เจริญเติบโต

- ช่วงปี 1972 ไอดอลผู้ชายกลายเป็นเรื่องที่เขาไม่ค่อยสนใจ และอีกครั้ง ทาเคอุจิสนใจไอดอล
ผู้หญิงมากกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผู้หญิงที่แสดงเหมือนสาวบริสุทธิ์ ร้องเพลง และแต่งตัว
ด้วยเสื้อผ้าน่ารัก ๆ หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ เขาชอบ "นักร้องหญิงที่บริสุทธิ์ น่ารัก" พวกเธอ
ไม่เป็นผู้ใหญ่เกินไป และไม่เด็กเกินไป ความจริงแล้ว เขาชอบ คุราตะ มาริโกะมาก ๆ ขนาดที่
ว่าติดต่อเอเจนซี่ของเขาเพื่อจะเขียนหนังสือเกี่ยวกับเธอ ผู้จัดการของเธอพูดว่า จริง ๆ แล้ว
คุราตะ มาริโกะก็ไม่ได้ดังอะไรมากพอที่จะทำให้หนังสือของเขาขายได้ และการเขียนเรื่อง
เกี่ยวกับเธออาจทำให้เขาขาดทุนมหาศาลก็ได้ ทาเคอุจิรู้สึกเศร้าที่ได้ยินแบบนั้น- เขาไม่สนใจ
เรื่องขาดทุนอะไรหรอก เขาแค่ต้องการจะเขียนหนังสือเกี่ยวกับเธอเท่านั้น!

- ปี 1980 ทาเคอุจิตัดสินใจเขียนหนังสือเกี่ยวกับไอดอลที่เขาชอบ

- ปี 1981 เป็นครั้งแรกที่ทาเคอุจิได้พบกับเด็กของจอห์นนี่ต่อหน้าต่อตา เขาทำงานในกับ
บริษัทที่จัดการดูแลเรื่องอีเวนท์ในพื้นที่นั้น และอยู่วันหนึ่ง เจ้านายเขา K ซัง ถามเขาว่าชอบ
ไอดอลหรือเปล่า

ทาเคอุจิ : ครับ ผมชอบไอดอล
K ซัง : ดี งั้นไปที่ Hachio นะ
ทาเคอุจิ : ให้ผมไปทำอะไรที่ Hachio ครับ?
K ซัง : ก็จอห์นนี่ไง คุณไม่มีความสุขเหรอ คุณจะได้พบกับเด็กคนใหม่ของจอห์นนี่นะ!"
ทาเคอุจิ : จะ..จอห์นนี่เหรอ?

สรุปแล้ว ฮิคารุ อิปเปเพิ่งเดบิวท์ และจะไปจัดมินิคอนที่ด้านหน้าของห้างสรรพสินค้าใกล้กับ
สถานที่ Hachio ทาเคอุจิถูกให้ทำหน้าที่คอยดูแลเขา และบอกเรื่องต่าง ๆ กับเขา - พูดง่าย ๆ
เป็นเด็กที่เขาใช้ไปทำธุระต่าง ๆ แทนนั่นแหละ ตอนนั้นฮิคารุอายุ 17 ปี ส่วนทาเคอุจิอายุ 25

- ทาเคอุจิมองฮิคารุด้วยความชื่นชม เด็กผู้ชายท่าทางดี เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นลง ฮิคารุขอบคุณ
ทาเคอุจิสำหรับความช่วยเหลือทุก ๆ อย่าง และสำหรับขนมปังช๊อกโกแลตที่ทาเคอุจิเอามาให้
เขาตอนแรกด้วย ผู้จัดการของฮิคารุก็เป็นจอห์นนี่ จูเนียร์เหมือนกัน ดังนั้นก็เลยมีแฟน ๆ วิ่งตาม
และโบกมือให้เขาด้วย เป็นประสบการณ์ที่ล้ำค่าจริง ๆ นั่นเป็นสิ่งที่ทาเคอุจิคิด

- และหลังจากนั้น ก็มาสู่ยุคของไอดอล มีไอดอลเกิดขึ้นมากมาย รวมถึงวงใหม่ของจอห์นนี่ด้วย
หรือแม้แต่คนที่ไม่สมควรเป็นไอดอล (ในความคิดของทาเคอุจิ) ก็ยังเดบิวท์ด้วย และยุคนั้นก็
เป็นยุคที่เขาเดบิวท์เป็นนักเขียนด้วย หนังสือของเขามีชื่อว่า Research on Daiei TV ซึ่งเกี่ยว
กับรายการ "Tale of the Stewardess" และเขาก็ได้รับโอกาศอันยิ่งใหญ่ให้เขียน
"Research on pure, cute female singers". ด้วย

- ในปี 1985 ไอดอลหญิงกลุ่มหนึ่งที่ชื่อว่า "Onyako club" เดบิวท์ ซึ่งเป็นช่วงยุคไอดอลกำลัง
ดัง ผ่านไปจนถึงปี 1990 จอห์นนี่ก็มีกลุ่มต่าง ๆ เกิดขึ้นมากมาย เช่น โชเนนไต, จิบุกาคิไต,
โอโตะโคะกุมิ แต่ทาเคอุจิยังคงสนใจแต่ไอดอลหญิง

- ในปี 1990 โลกของไอดอลเริ่มย่ำแย่ ซีดีเริ่มขายไม่ดี รายการเพลงก็เรตติ้งตก ดังนั้นโลกของไอดอล
จึงพัฒนาต่างไปจากเดิม กลายเป็นไอดอลบนโลกแห่งการพิมพ์ พวกเขาเริ่มปรากฏตัวในแม๊กกาซีน
หรือไม่ก็รายการโขว์ เปลี่ยนแปลงความคิดที่ว่าไอดอลที่ร้องเพลง บริสุทธิ์ อ่อนหวาน ไปเป็นอะไร
ที่เซ็กซี่ขึ้น

- และแล้วก็มาถึง Moring Musume ไอดอลในยุคปฏิวัติ ((ตรงนี้ aatash ซังบอกว่าทาเคอุจิซังเล่าถึง
พวกเธอ 4-5 หน้า เขาก็เลยข้ามไป))

- พอถึงจุดหนึ่ง ที่ทาเคอุจิคิดว่าเขาไม่มีอะไรจะพูดถึงเกี่ยวกับไอดอลหญิงแล้ว เขาก็พูดถึงไอดอลชาย
สำหรับจอห์นนี่ เขาต้องขอบคุณสแม๊ป

- เขาไม่ค่อยสนใจฮิคารุ เก็นจิ ทั้งที่พวกเขาชนะเลิศได้รับรางวัลเพลงเดบิวท์ของพวกเขา Star Light
พอสแมปออกมา เขาก็ไม่ค่อยสนใจมากนัก เพราะแฟน ๆ ก็พูดกันว่า พวกเขาไม่มีทางจะไปเทียบกับ
ฮิคารุ เก็นจิได้เลย ซิงเกิ้ลเดบิวท์ครังแรกของเขาอยู่ในอันดับสองของออริคอน ชาร์ท ดังนั้นคนก็เลย
พูดกันว่าไม่ควรจะเป็นจอห์นนี่ตั้งแต่แรก?

- แต่พอสแมปได้เป็นแขกรับเชิญปกติในรายการ ๆ หนึ่งของทีวีโอซาก้า พวกเขาก็แสดงความเป็นตัวเอง
ออกมา ไม่ได้ทำท่าทางใด ๆ ที่งี่เง่าไร้สาระ ทาเคอุจิค้นพบว่าพวกเขาแตกต่างไอดอลกลุ่มรุ่นพี่เล็กน้อย
ซึ่งดูเหมือนผู้หญิงที่อายุมากจะชอบพวกเขาด้วย เขาประทับใจความสามารถของสแมปที่พูดคุยในรายการ
วาไรตี้โชว์  โดยเฉพาะรายการที่ฉายในโอซาก้า ที่มุ่งเน้นไปทางการพูดคุยกัน และสิ่งนั้นทำให้ทาเคอุจิ
เห็นช่องว่างของเด็กจอห์นนี่ที่มีอยู่

- ในปี 2000 ไอดอลที่ร้องเพลงอย่างเดียวเริ่มซบเซา ไอดอลที่อยู่ในสิ่งพิมพ์เริ่มดังยิ่งขึ้น ไอดอลที่ไม่ได้
ร้องเพลงเพื่อขายตัวเอง ทาเคอุจิไม่ได้พูดถึง นักร้องหญิงที่บริสุทธิ์ น่ารัก อีกต่อไป และสิ่งที่ทำให้เขาออก
มาจากตรงนั้นได้ก็คือ จอห์นนี่

- ในปี 2005 ทาเคอุจิมองดูเด็กผู้ชายที่เล่นโรลเลอร์สเก็ตบนเวทีโปร่ง (เวทีเลื่อน) ที่สูง 5 เมตรจากพื้นดิน
ในทีวี เขาเป็นห่วงความปลอดภัยของเด็กพวกนั้น แต่เด็ก ๆ ในจอทีวีนั้นก็ยังคงร้องและเต้น ด้วยใบหน้า
ที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม เขาไม่รู้ว่าเขากำลังดูอะไรอยู่ แต่เดี๋ยวนี้เขารู้แล้ว - ตอนนั้นเป็นการดูคอนเสิรต์
คาวน์เดาวน์ครั้งแรกของจอห์นนี่ของเขา

- ปี 2005 ฤดูใบไม้ผลิ - นักเขียนนิตยสารผู้หญิงคนหนึ่ง A ซัง ขอให้เขาไปดูฮานะ โยริ ดังโงะ เพราะมัตสึจุน
เป็นนักแสดงที่น่าอัศจรรย์มากคนหนึ่ง จากการที่อ่านการ์ตูน เขาก็เลยลองดูฉากหนึ่ง และพบว่าเขาชอบ
มันมาก และแล้วตอนนั้น เหมือนมีแสงจากหลอดไฟในหัวสว่างขึ้น ทาเคอุจิคิดว่า นั่น! รายการวาไรตี้ที่ชั้น
ดู ที่เป็นของเด็กผู้ชาย 5 คนที่ทำให้อะไรอันตราย แล้วเรื่องงี่เง่าในทีวีนี่น่า มัตสึจุนก็เป็น 1 ในสมาชิกด้วย
และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่เขารู้จักอาราชิ

- เขาเล่าว่าเขาดูรายการของอาราชิโดยที่ไม่รู้ว่าอาราชิคือใคร แต่เพราะมันสนุกและน่าสนใจ ต้มแล้วกิน
ใบไม้ กินเปลือกแอปเปิ้ล ถ่ายย้อนกลับหลัง ((ที่โอจังกับนิโนะทำน่ะคะ)) การนำสัตว์เลี้ยงที่เหมือนจระเข้
เข้ามาในร้าน ให้รู้ว่าเขาอนุญาตหรือเปล่า ((ตอนทำได้ กับทำไม่ได้ แน่เลย)) - รวมถึงเรื่องหยาบคายที่
นักเรียนคุยกันในคาเฟ่ ไม่มีการตัดออก จนกระทั่งเดี๋ยวนี้ อาราชิก็ยังทดสอบเรื่องเหล่านี้อย่างจริงจัง

- หลังจากนั้นต่อมา ทาเคอุจิก็ยังคงติดตามรายการของพวกเขา ซื้อซิงเกิ้ล Aozora Pedal ดู Letter
from Iwo Jima ที่โรงหนัง...และ 1 ในที่ทำให้ในที่สุดเขากลายเป็นแฟนเต็มตัวก็คือ DVD
"2004 Arashi! Iza Now Tour"

- เขาพูดถึงการแสดงที่คุณภาพสูง , การแสดงที่มีพรสวรรค์ของพวกเขา, ความน่ารักของพวกเขา, ความ
เท่ห์ของพวกเขา, และที่สุดของทั้งหมดคือ เขาตกหลุมรักทักษะการเต้นและการร้องของโอโนะคุง

- มีอยู่ครั้งหนึ่งที่นักเขียนการ์ตูนนัดเจอกัน, เขาเผยความลับของตัวเองออกมาแบบไม่ตั้งใจว่าตัวเองเป็น
แฟนอาราชิโดยร้องเพลง happiness ที่คาราโอเกะ แต่ทันใดนั้น เมมเบอร์สต๊าฟผู้หญิงคนหนึ่งก็ยอม
รับว่าเธอเองก็เป็นแฟนอาราชิเหมือนกัน แล้วพวกเขาก็ร้องเพลงอาราชิด้วยกันในช่วงเวลาที่เหลือใน
คืนนั้น ที่คลับแห่งหนึ่ง มาม่าซังของคลับรู้ว่าเขาเป็นแฟนของอาราชิ เธอก็เลยให้เขาร้อง A.RA.SHI
และเพลงอื่น ๆ ของอาราชิให้ฟังด้วย ทาเคอุจิเดาว่าเธอก็คงเป็นแฟนตัวยงของอาราชิเหมือนกัน เขาก็
เลยเริ่มไปคลับนั้นบ่อยขึ้น

- เขารู้สึกว่าทุกสิ่งที่เขาได้ประสบมาตั้งแต่ชั้นประถมนำเขามาสู่การเป็นแฟนอาราชิ ดังนั้นเขาจึงคิดว่า
หนทางที่ผ่านมาเป็นการผจญภัยที่ยิ่งใหญ่จริง ๆ

- จริง ๆ แล้วเขาได้ดูมิวสิคสเตชั่นตอนที่อาราชิเดบิวท์ด้วย! แต่เขาไม่รู้อาราชิในเวลานั้น! แต่เขาจำได้ว่า
ตอนนั้นมอร์นิ่ง มุสุเมะก็มาแสดงด้วย ดังนั้นเขาต้องอัดไว้แน่นอน เขาก็เลยไปหาเทปนั้นเพื่อที่จะดู
อาราชิเดบิวท์ตอนนั้น เขาอยากเป็นชุดโปร่งแสงนั้น แต่โชคร้าย เขาพบว่าเขาไม่ได้อัดส่วนของอาราชิ
ไว้ เพราะตอนนั้น เขาชอบแต่มอร์นิ่งเท่านั้น ชั้นเป็นบ้าอะไรเนี่ย เขาคิดแบบนั้น!

- และเดี๋ยวนี้, เขาเต็มใจที่จะใช้เวลาและพลังทั้งหมดที่มีทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่ออาราชิ นี่แหล่ะที่ทำให้
ชีวิตเขาเปลี่ยนแปลงไป

---------------------------------------------------------------------------------------------------------
My comments : พาร์ทนี้ทาเคอุจิพูดถึงตัวเองซะมากคะ เหมือนเล่าว่าตัวเองเป็นคนแบบไหนอย่าง
ไร แล้วก็มาชอบอาราชิได้ยังไง น่ารักดีนะคะ พอได้อ่านแล้ว นึกถึงตัวเอง ว่ากว่าจะฝ่าฝันมาถึงตอนนี้
เป็นแฟนอาราชิแบบนี้ ผ่านยุคชอบไอ้โน่น ไอ้นี่มาเยอะเหมือนกัน ตั้งแต่การ์ตูนตาหวานทั้งหลาย
ต้องบอกว่าไซโต้ จิโฮเลยเนอะ (เก่าจริง ๆ) ดนตรีก็ต้องสาว สาว สาว (เก่ามากบอกอายุ) มาเรื่อย ๆ
ต้องบอกจริง ๆ แล้วเป็นคนชอบญี่ปุ่นเพราะการ์ตูน น้กร้องอะไรเนี่ยไม่สนเลย ไม่รู้จักจอห์นนี่ด้วยซ้ำ
สแมปก็ไม่รู้จัก แต่รู้จักทาคุยะ เพราะดูละคร แต่ก็เฉย ๆ นะ ได้ดูน้องจุนในโกคุเซ้น ก็ชอบน้องมาก แต่
ไม่ได้ติดตามอะไร จนมาบ้าโทโมยะ ขนาดซื้อคอนโทคิโอะมาดู บอกตามตรงตอนนั้นไม่ได้ปิ๊งไอบะจัง
เลย (ขอโทษด้วยนะจ๊ะมาซากิ) แล้วความบ้าก็หายไปในช่วงเวลาอันสั้น มาถึงยุค F4 เรื่องนี้ทุนเดิมของ
เราที่ชอบเพราะชอบการ์ตูนเรื่องนี้มาก พอมีคนเอามาเล่นก็เลยอยากดูเป็นพิเศษ แล้วชอบมาก ตอนนั้น
นี่ขนาดบ้ากับน้อง ร้องเพลงทำท่ากันเลย แต่ก็ไม่ได้ชอบขนาดที่ว่าจะซื้อซิงเกิ้ล ติดตามไปดูคอนอะไร
แบบนั้นเลยคะ พอมาถึงภาค 2 แป๊กมาก เพราะผิดหวังว่าเนื้อเรื่องมันออกทะเลสุด ๆ เลยเลิกไป หัน
มาชอบเรนจาก Fullhouse ได้สักพัก เป็นละครเกาหลีที่เราดูเรื่องเดียวจริง ๆ คะแล้วก็หายไป จนได้
มาดูฮานะดันภาคญี่ปุ่น เราว่าโดเมียวจินี่มันใครฟ่ะ โคตรคุ้น ถึงได้ประจักษ์ว่าซาวาดะ ชินที่ตูเคยชอบ
นั่นเอง (ถึงตอนนั้นจะมีเรื่องโมโม่มาฉายเราก็ไม่ค่อยได้ดู) ได้ดูฮานะดังจาก Dvd เถื่อนที่ซื้อคะ
ทีนี้ชอบมากเลยคะ ไปตามหาเลยน้องจุนเป็นใครมาจากไหน เพลง wish อยู่ที่ไหน ชั้นหาฟังหมด
แล้วน้องสาวก็บอกว่านี่คืออาราชิ ที่เขาร้องเพลง ซากุระ ซาเกะที่ดังในคลื่นวิทยุช่วงหนึงไง เราเออได้
ฟังนี่หว่า แต่ไม่รู้ใครร้อง จากนั้นมาอาราชิก็เข้ามาอยู่ในชีวิต ชนิดออกไปไหนไม่ได้เลยคะ ^^ จะว่าไป
อาราชิบูมขึ้นมาอีกครั้ง เพราะฮานะดัง หลายคนถูกน้องจุนฉุดเข้ามาในวังวนอาราชิ อย่างโนะน้อย
บอกว่าจะเข้ามาเพราะใครก็ตาม สุดท้ายคุณก็จะหลงรักอาราชิทั้ง 5 คนอยู่ดี แบบนั้นแหล่ะคะ
ถูกต้องที่สุด พล่ามมายาวมา ตกลงมาเล่าประวัติตัวเอง 555+ สุดท้าย มีส่วนที่เราแปลไม่ถูกต้องหรือไม่
ดีอยู่บ้าง ขออภัยด้วยนะคะ รอพาร์ทสามที่เขาจะแปลอย่างใจจดใจจ่อคะ ^^

edit @ 17 Apr 2009 15:42:37 by genki

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

อ่านแล้วทำให้นึกถึงตัวเองจริงๆนะค่ะ
ดามี่รู้จักไอบะมาตั้งแต่ยังไม่ได้เดบิวอาราชิค่ะ
ก็แค่เพียงได้เห็นสัมภาษณ์ในหนังสือเท่านั้น
แต่ก็ชอบนะ เค้าน่ารักดี(ฮ่า...ใช่มาสคอสกาด้วยค่ะ)
จนอาราชิเดบิว...เห็นพี่โชครั้งแรกก็ชอบเลย
ชอบฟันจอบๆของพี่โชตอนนั้น555+
แต่ไม่ค่อยได้รู้ข่าวอะไรมากมาย
นอกจากในไอสปายเจสปาย...อย่างว่าแหละค่ะ
แต่ก่อนมันไม่สะดวกเหมือนทุกวันนี้...
ตอนนั้นหาตามข่าวยากเลยเหมือนกะจะไม่ค่อยรู้อะไรเท่าไรนัก(แต่ก็ซื้อซีดีในไทยนะค่ะ)
พอช่วงที่F4เข้ามาดังในไทยก็แอบไปกิ๊กกะแวนเนสอีก
(ถึงขนาดตามไปเฝ้าที่โรงแรมเลยนะ55+)
มาตามอาราชิอีกทีก็ตอนที่รู้ว่าจุนได้เล่นเป็นโดเมียวจิ
ก็กรี๊ดๆ...หาข่าวเพื่อไปเล่าให้แฟนๆแอฟฟัง
เลยกลายเป็นว่ากลับมาตกหลุม(หย่าย)ของอาราชิอีกรอบไปเลย(จนป่านนี้ก็ยังถอนตัวไม่ขึ้นอยู่ดีและไม่คิดจะถอนตัวด้วยค่ะ555+)

เผลอเล่ามาซะยาวเหมือนกัน...ขอบคุณสำหรับแปลนะค่ะ
question

#1 By คุงเมดดามี่ on 2009-03-01 14:48

เห็นด้วยค่ะ ตอนแรกก็ไม่ได้คิดเลยสักนิดว่าจะเป็นแฟนวงนี้
รู้จักชื่อมานานแต่ก็เฉยๆ เพลงฟังแล้วก็ยังเฉยๆได้อีก
ที่ว่าเฉยๆก็คือ อืมก็ดีนะ ชอบแต่ไม่ได้สนใจที่จะไปหาซื้อแผ่นหรือตามข่าวของพวกเค้า
อ่านที่คุณเกงกิพูดถึงตัวเอง โอ๊ะ โอ๊ะ รุ่นเดียวกันหรือเปล่านี่
ไซโต้ จิโฮ มีสาว สาว สาว อีก
เดี๋ยวเราเขียนของตัวเองมั่งดีกว่า ทำไมชั้นถึงเป็นแฟนอาราชิconfused smile
เขียนในนี้มันจะยาวsad smile

#2 By MamiLuv on 2009-03-01 15:56

จริงเนอะ ทำให้เรามองย้อนตัวเองเลย
จุนเป็นคนดึงเราเข้าวงการจริงๆ ซึ่งส่วนใหญ่
คนที่เรารู้จัก ที่รู้จักอาราชิก็เพราะจุนทั้งนั้นเลย

จุนเหมือนเป็นแม่เหล็กอันนึงที่ดึงเราเข้าไป
จนได้รู้จักอาราชิที่เป็นแหล่งรวมพลังงานลูกใหญ่
จนทำเอาเราถอยกลับไม่ได้แล้วอะเนอะ 5555

โดนหมุนอยู่ในพายุหมุนลูกนี่สะแล้ว open-mounthed smile

ขอบคุณสำหรับคำแปลนะคะ เกงกิจัง

#3 By namaei on 2009-03-01 18:34

ผ่านอะไรมาก็หลายๆอย่าง แต่สุดท้ายก็มาลงกับอาราชิ..

สำหรับที่พึ่งมารู้จักจอห์นนี่เอาในยุคที่ต้องเรียกว่า กระแสหมดแล้ว (ประมาณปีกว่าแล้ว) ...เริ่มจากคัตตุนที่รู้จักในนิตยาสาร มาถึงนิวส์ที่ตามอุดหนุนมาตลอดหนึ่งปีเต็ม จนมาถึงช่วงนี้ที่เริ่มทำความรู้จักกับอาราชิ...

แต่ละวงก็ให้ความรู้สึกที่ต่างกันออก สำหรับอาราชิที่ตอนนี้อยู่กันมาประมาณสามเดือนกว่าแล้ว เป้นอะไรที่พูดได้เต็มปากว่า "สนุก" สนุกมากๆเลยฮะ เป็นความรู้สึกที่หาไม่ได้ชัดเจนในวงอื่นๆ(เพราะบรรยากาศมันคนละฟีลกัน)... ไม่ว่าจะสัมภาษณ์ รายการ ไลฟ์ รึคอนเสิร์ตที่ไปนั่งหามาดู ทุกอย่างมันเป็นอะไรที่รู้สึกว่า "สนุกอ่ะ" มากมาย ความเป็นกันเอง ความบ้า ความน่ารักที่เป็นธรรมชาติ ก็ทำซะตอนนี้หลงหัวปรักหัวปรำไปแล้วล่ะฮะ
big smile

อ่านมาตั้งยาวแต่อยู่ประโยคนึงที่มันรู้สึกติดตามากมาย...
จอห์นนี่ = ไอดอล
ปฏิเสธไม่ลงอย่างเหลือเชื่อ...

เอาซะยาว....สุดท้ายนี้ก็..
ขอบคุณสำหรับคำแปลฮะ ^^

#4 By [ yuu e ] on 2009-03-01 20:58

เห็นด้วยฮะ นึกถึงตัวเอง
โดยเฉพาะถ้าเจอใครที่ชอบเหมือน ๆกัน สามารถทำได้ืทุกอย่างจริง ๆจะให้ร้องเพลงกลางสาธารณะก็ได้นะ 55

จริง ๆตูนเคยฟังเพลงอาราชิตั้งแต่ป.5 (ซากุระซาเกะ)
ที่ตอนนั้นดังในเมืองไทยมาก ๆเลย จำได้ว่าคลื่นซี้ดเปิด เราเองด้วยความที่ไม่ได้คิดอะไรก็ไม่ค่อยชอบเพราะฟังไม่รู้เรื่อง sad smile บ่นตลอดว่าเปิดบ่ิอยจังแฮะ
จนจุนเป็นคนทำให้หลงใหลกับเจป๊อปทั้ง ๆที่คนอื่นไปชอบวงอื่นกันหมดในขณะที่เราหันมาทางเจ แต่ดีใจมาก ๆที่ได้รู้จักอาราชิ

ขอบคุณสำหรับคำแปลฮะ เกงกิซัง เหมือนได้รู้จักเพื่อนที่ชอบวงเดียวกันเลย ^^

#5 By SM300 on 2009-03-01 21:48

Entryเช็คอายุของแท้
กฤตพรก็เป็นคนนึงที่ไม่ ชั้นไม่ยอมรับว่าชอบเจป็อบ(สมัยนั้นเจป็อบของกฤตเท่ากับจอห์นนี่)เจร็อคเท่านั้น
แต่ตอนซื้อแมกกับเพื่อนยังแอบดึงโนะกับกี้เก็บไว้ด้วย(แต่ปากยังยืนยันตัวเองเจร็อค)
แล้วไงล่ะ ปัจจุบัน หึ ๆ
เค้าเรียกว่าอะไร เทิร์นนิ่งพ้อยท์??
ไม่นานมานี้ ไปงานอินดี้กับรุ่นน้องสมัยม.ปลาย
น้องมันถามว่าพี่กฤตยังฟังญี่ปุ่นอยู่อีกเหรอ??
ทำไมเล๊า ก็ชอบนิ..มายไทป์
ล่าสุดยังโดนแฟนน้องชายว่ามาเลยว่า
พี่เค้าไม่โตเลยนะ ยังบ้าญี่ปุ่น ๆ อยู่เลย..
เออ บ้าแล้วไง(มันไม่เคยสำนึก)
*พี่ป็อบต้องขึ้นวอร์นว่า เอนท์เช็คอายุนะเนี่ย
ยอมรับว่าชอบอาราชิเพราะจุนค่ะ

รู้จักจุนจากเรื่องโมโม่(น่ารัก) จากนั้นก็ตามหาหนังที่จุนเล่น โกกุเซน(หล่อ)ฮานะดัง(เท่ห์)เเบมบิโน่ ฯลฯ

รู้จักอาราชิจากคอน One จากเเผ่นที่ได้มาค่ะ
ตอนเเรกฟังเสียงจุน ว๊า ทำไมมัน..มัน..???..
เเต่เพราะความหน้ามืดตามัว ฟังดูดีๆอ่า..ก็เพราะเหมือนกันนะ

เเล้วก็เริ่มชอบโชตามมาเพราะว่าโชหล่อ555
เเต่ว่าตอนนั้นนะรู้สึกว่าโอจังเสียงดี๊ดี เอาล่ะเริ่มหลงเสียงโอจังอีกคน555 (เเต่พออาราชิร้องประสานเสียงกัน มันเพราะอ่ะมันเป็นอะไรที่ลงตัวนะ ) เเต่จริงๆคือชอบเพลงด้วยเเหละมันเพราะเเละก็สนุก ...

เเล้วดูๆไปไอบะกะนิโนะทำไมโคตรน่ารักเลย555 สรุปเหมาหมดทุกคนในอาราชิเลยเรา

ไม่เคยคิดว่าจะมาชอบจุนอย่างหัวปักหัวปรำเเบบนี้
(เพราะในหัวคนนั้นต้องดูเเมนสูงมีกล้ามเป็นมัด55)
จุนทำให้เรารสนิยมเปลี่ยนมาชอบชายหุ่นบางๆ ผอมๆเเต่เซ็กซี่ (เเต่เฉพาะจุนคนเดียวเเหละ)

5555+ เขียนหน้านึงคงไม่จบเเน่ คุณเกงกิจะเบื่อซะก่อน
กลับไปเเต่งฟิคสยองขวัญต่อละค่ะ..

ขอบคุณมากที่เเปลข้างบนมาให้อ่านนะคะ


#7 By Je (202.149.25.236) on 2009-03-02 22:02

พี่เกงกิขอยาวด้วยคนค่ะ

ตอนแรกเลยนะ ภาเหมือนพี่เกงกิหลายอย่างเลยค่ะ เริ่มจากชอบการ์ตูน
เลยทำให้ชอบญี่ปุ่น และเริ่มไปหาเรียนภาษาญี่ปุ่น
แต่มันไม่กระเตื้องเพราะขี้เกียจ แหะๆ sad smile ตอนนั้นแค่อยู่ม.1 เองค่ะ
แล้วหลังจากนั้นไม่นานก็ชอบทักกี้ เป็นจอห์นนี่จูเนียร์ที่คนแรกเลยค่ะ (แต่ก้อไม่ได้ติดตามเค้าอ่ะ)

ต่อมากระแสเอฟโฟร์ระบาด ก็ชอบไปกะเค้าอีก ร้องเพลงเหมือนพี่เกงกิเลยค่ะ ฮ่าๆๆ (รู้สึกมั้ยว่าเราเหมือนกัน)
ตอนนั้นชอบพี่ใหญ่ของเอฟโฟร์

แต่ก็จากนั้นตรงนี้แหละค่ะที่แตกต่างกะพี่เกงกิ
เพราะภาชอบลูซิเฟอร์หลังจากที่ได้ดูดีวีดีคอนฯของเค้า
กลายเป็๋นเจร็อคอยู่พักนึง (กะว่าถ้าเค้ามาเปิดคอนฯใหญ่ที่ไทยอีกก็จะไป surprised smile )

แล้วภาก็ได้ดูโกคุเซน รู้สึกว่าซาวาดะหน้าตาดีนะ แต่ก็เฉยๆไปซะงั้น ฮ่าๆๆ (จุนจ๋าเค้าขอโต๊ด)
เพื่อนที่มันชอบนักร้องญี่ปุ่น มันก็บอกนะ นี่น่ะมัตสึโมโต้ จุน

แล้วก็ดูแต่ซีรียส์ญี่ปุ่นค่ะ (ฮา) ที่มาฉายทางทีวี เรื่องไหนมาก็ดู
แต่แล้วก็มีเรื่องนึงที่ทำให้ติดอาราชิหนึบมาจนทุกวันนี้
ดูมินามิคุงเพราะเคียวโกะค่ะ พระเอกตัวเล็กแห้งๆนี่ใครไม่รุจัก
แต่ว่าต้องกลับลำค่ะ เพราะดันไปตกหลุมรักมินามิคุงเข้าจริงๆ ฮ่าๆๆ ทำให้ไปหาประวัติ ไปหาโน่นนี่มาอ่าน หาเพลงมาฟัง
เพลงแรกของอาราชิที่รู้จักคือ ฮิโตมิฯ กาแลกซี่
แล้วก็รู้ว่าเค้าเป็นหนึ่งในอาราชิ พอไปดู ถึงขั้นตกใจเพราะเห็นจุน
"เฮ้ยยย ชั้นรู้จักจุน" อะไรประมาณนั้น ฮ่าๆๆ
แล้วก็เริ่มทำความรู้จักอาราชิ โดยการฟังเพลง ซื้อคอนฯ 2004 iza now tour มาดู
แล้วก็เหมือนทาเคอุจิซังค่ะ ชอบเพราะคอนฯนี้จริงๆนะ
ติดอาราชิหนึบหนับมาจนทุกวันนี้

ต่อมาตรงนี้เหมือนกันอีกแล้วค่ะพี่เกงกิ ภาดูเรื่องเดียวจิงๆ ฟูลเฮ้าส์ เพื่อนมันให้ยืมมาเลยดู
หลังจากนั้นมีคนให้ยืมมาอีกก็เยอะ คนที่บ้านดูอีกก็เยอะ แต่ว่าไม่ยักกะติดกะเค้า

ขอบคุณพี่เกงกิมากๆเลยนะคะที่แปล และเล่าประสบการณ์แชร์กัน

#8 By p_tomoyo on 2009-03-03 22:23

อ่านแล้วโดนค่ะ
เริ่มจากดูhanadan แล้วชอบเพลงประกอบ
ถึงได้มารู้จักอาราชิ
เป็นวงที่ถ้าใครไม่รู้จักมาเห็นรูปแค่ตอนแรก
อาจบอกว่าวงอะไรไม่หล่อเลย
แต่พอดูการแสดง ดูรายการต่าง ๆ
ได้เห็นตัวตนของหนุ่ม ๆ แล้ว
จะหลงรักอย่างถอนตัวไม่ขึ้นจริง ๆ
เป็นวงที่พอชอบแล้ว ไม่สามารถระบุเมนได้
เพราะสุดท้ายก็จะรักทุกคน
ขอบคุณลุงจอห์นนี่ ที่ทำให้มีอาราชิ

#9 By (158.108.239.172) on 2009-03-10 12:32