MS : My Girl
posted on 30 Nov 2009 14:22 by genkichan
credits original translation : nachosnpaprika@livejournal
เพิ่งได้ดูแบบมีซับ เพิ่งรู้ว่ามันมีช่วง MQ ด้วย อาราชิฮามาก ๆ โดยเฉพาะนิโนะ แก
เก่งจริง ๆ ที่สามารถพูดอะไรขึ้นมาแล้วให้คนสนใจแกได้ เยี่ยมจริง ๆ
เปิดรายการมาช่วงพูดแนะนำช่วงแรก
เขาก็คุยกันเรื่องว่านี่ อาราชิครบเดบิวท์วันที่ 3/11/52 มีฉลองอะไรกันบ้าง
จุนก็บอกว่ามีไปกินข้าวด้วยกัน แต่ว่ามีเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นด้วยคือ
ระหว่างขึ้นไปร้านอาหาร ลิฟท์ติดถึง 2 ครั้ง จุนบอกว่าอาจเป็นเพราะลิฟท์ตั้วนั้น
ไม่สามารถขึ้นได้ 5 คน น้ำหนักคงเกิน คืออาราชิจะขึ้นชั้น 3 แต่ว่าลิฟท์ขึ้นไปได้แค่
ถึงชั้น 2 ขึ้นไปถึงชั้น 3 ไม่ได้ พอขึ้นไปถึงชั้น 2 ก็ไม่เปิดประมาณนั้น แล้วก็ส่งกลับ
มาชั้น 1 ใหม่
พอถึงช่วงทอล์คเลย
ทาโมริซัง : รู้สึกยังไงบ้างกับบทนำในละครครั้งแรก?
ไอบะจัง : อืม ครับ ตอนนี้ก็ยังถ่ายอยู่นะครับ แล้วก็มีออกตามแม๊กกาซีนต่าง ๆ เยอะ
แยะเลยครับ ผมก็จะงานแบบว่า สัมภาษณ์นิตยสาร ผมก็จะบอกตลอดว่า "ผมอยากไป!
ผมอยากไป!" อย่าง "ผมอยากไปปรากฏตัวในแม๊กกาซีนนั้น แม๊กกาซีนนี้" อะไร
แบบนี้น่ะครับ เพราะงั้น ใน 1 เดือน ก็จบลงด้วยการที่ผมไปออกสัมภาษณ์มากกว่า 40
ฉบับ พอเป็นแบบนั้น ผมก็ยังสงสัยเลยครับว่า "ผมจะทำสำเร็จทั้งหมดหรือเปล่าเนี่ย?"
แต่ว่ายังไงสิ่งนี้ก็ยังเป็นโอกาสที่ได้แสดงความขอบคุณ ดังนั้นผมก็เลยทำมันสำเร็จทั้ง
หมดครับ นับเป็นประสบการณ์ที่ดีมากครับ
ทาโมริซัง : 40 ฉบับ...ทำแค่วันละ 1 ฉบับ คุณยังไม่สามารถทำมันให้เสร็จ (ภายใน 1
เดือน) ได้เลยนะ
ไอบะจัง : ใช่ครับ
ทาโมริซัง : เหนื่อยแย่เลยนะ
ไอบะจัง : ไม่ครับ ไม่ นี่เป็นการแสดงความขอบคุณจริง ๆ ครับ
โชจัง : เพราะงั้น นี่แหล่ะทำไมเวลาเราเริ่มงานตอนเช้า เวลาเรา 5 คนทำงานด้วยกัน
น่ะครับ พวกเรามาถึงกันแบบงัวเงีย และพูดว่า "อรุณสวัสดิ์" ผู้ชายคนนี้กลับอยู่ในชุด
เรียบร้อย แบบทำงานเสร็จไป 1 งานแล้วนะครับ
นิโนะ : บางเช้า สัมภาษณ์เริ่มตั้งแต่ 7 โมงเลยครับ
ทาโมริซัง : มีสัมภาษณ์ตอน 7 โมงเช้าด้วยเหรอเนี่ย?!
จุน : พอเรามาถึง เขาก็นั่งจิบกาแฟอย่างสงบอยู่เลยแล้วน่ะครับ
นิโนะ : ผมก็เซ็ทไว้เรียบร้อยแล้วด้วย
ทาโมริซัง : อ้า ยังนั้นเหรอ
ไอบะจัง : แต่ยังไงก็เป็นประสบการณ์ที่ดีจริง ๆ ครับ
ทาโมริซัง : สัมภาษณ์ 7 โมงเช้าเนี่ย เป็นครั้งแรกจริง ๆ นะ ที่ได้ยินแบบนี้
ไอบะจัง : ครับ เพราะงั้นผมเลยไม่อ้วนเลย ไม่ว่าจะกินไปมากเท่าไรก็ตาม
ทาโมริซัง : อ้า ยังนั้นเหรอ
ไอบะจัง : ครับ
นิโนะ : จริง ๆ แล้วผอมลงด้วยครับ
ทาโมริซัง : อ้ะ จริงเหรอ?
ไอบะจัง : ครับ
ทาโมริซัง : ค่อนข้างลำบากจริง ๆ นะ
ไอบะจัง : แต่ก็เป็นเรื่องที่มีความสุขนะครับ
โชจัง : ประโยคนี้กลายเป็นประโยคติดปากเขาไปแล้วครับ
ทาโมริซัง : ที่บอกว่า "เป็นเรื่องที่มีความสุข" น่ะเหรอ
โชจัง : ก็ตอนที่เขาง่วง แล้วเผลอหลับไป ผมก็ถามเขาว่า "ไม่เป็นไรนะ ไอบะคุง?"
เขาก็บอกว่า "อืม ไม่เป็นไร นี่เป็นเรื่องที่รู้สึกขอบคุณล่ะนะ"
นิโนะ : พูดแบบนั้นตลอดเวลาครับ
โชจัง : เขาเป็นแบบนี้ตลอดแหล่ะครับ
ทาโมริซัง : เหมือนคนแก่ที่ชอบเลยนะ
ไอบะจัง : บางทีผมคงแก่แล้วมั้งครับ
แล้วก็มาถึงช่วง MQ มีคำถาม ถามเข้ามาว่า
อาราชิทำอะไรก่อนจะแสดงคอน
โชจัง : เรา 5 คน, จอห์นนี่จูเนียร์ แล้วก็นักดนตรี มักล้อมกันเป็นวงกลม แล้วมัตสึโม
โต้ก็นำตะโกน โยกตัวไปพร้อมกัน แล้วเฮ้ พร้อมกันในตอนท้าย
ทาโมริซัง : วงกลมใหญ่ไหม?
นิโนะ : ก็ค่อนข้างใหญ่นะครับ
ทาโมริซัง : ก็ค่อนข้างใหญ่นินะ
จุน : ครับ เราทำแบบนั้นแหล่ะครับ
ทาโมริซัง : มัตสึจุนทำมันเหรอ?
จุน : ครับ เราจะให้คำแนะนำหรือข้อคิดเห็นเกี่ยวกับการปรับปรุงทั้งหมด ผมก็ไม่รู้
เหมือนกันว่าทำไมผมถึงเป็นคนหนึ่งที่ทำแบบนั้นท่ามกลางเมมเบอร์ ผมเป็นคนที่
คอยดูรายละเอียดทั่ว ๆ ไปในคอนของเรา ผมก็บอกถึงสิ่งที่เห็นกับผู้กำกับเวที เม
มเบอร์ แล้วก็จูเนียร์คนอื่น ๆ แล้วก็พูดแบบว่า "ทุกคน กอดคอกันแล้วทำให้ดีที่สุดกัน"
ในตอนท้าย
ทาโมริซัง : ใครเป็นผู้นำตะโกนล่ะ?
จุน : ผมครับ
นิโนะ : จุนคุงครับ
(โชจังชี้ไปที่ไอบะจัง)
โชจัง : เขาเคยลองทำครั้งหนึ่งครับ เมื่อ 2-3 วันก่อน
นิโนะ : ไอบะคุงลองทำมัน ไอบะคุงบอกว่าอยากลองทำบ้าง เหมือนที่คิดไว้ครับ จุน
คุงก็จะพูดว่า "ระวังตัวด้วยนะ", "แสดงอย่างมีความสุขนะ" , "ผู้ชมกำลังรอสิ่งนี้อยู่นะ"
อะไรแบบนี้น่ะครับ แบบสร้างความตื่นเต้น (ตื่นตัว) ให้กับทุกคนน่ะครับ
จุน : ผมจะทำให้ทุกคนตื่นเต้นมายิ่งขึ้น อย่างให้พูดว่า "เฮ้! เฮ้! เฮ้! "
นิโนะ : แล้วสุดท้ายก็ตะโกนอย่างเต็มที่ว่า "โอ้!"
ทาโมริซัง : อย่างตอนท้ายไป แบบกระตือรือร้น โอ้! แบบนี้ เลยใช่ไหม?
นิโนะ : ครับ ไอบะคุงก็คอยดูอยู่บ่อย ๆ เลยครับ แล้วอยากทำครับ เขารู้สึกว่าเขาจะ
นำแบบนี้บ้าง
ไอบะจัง : ผมตื่นเต้นมาก ๆ เลยครับ
นิโนะ : "แสดงอย่างมีความสุขนะ" , "แสดงอย่างกระปรี้กระเปร่าเลยนะ", "เราจะออก
ไปที่นั่นกันเลยนะ!" แล้วก็ ?##@@&& (ไอบะจังพูดไม่รู้เลยคะหลังจากนั้น) ไม่มี
ใครรู้ครับว่าเขาพูดอะไร
โชจัง : พวกเราก็เลยสงสัยว่าเมื่อไรเราจะต้องตะโกนว่า โอ้! กันสักที
นิโนะ : เราไม่เข้าใจที่เขาพูดครับ
ไอบะจัง : นั่นแหล่ะครับเลยเป็นสาเหตุให้ตอนจบมีผมคนเดียวที่ก้มลงไปแล้วร้อง โอ้
ไม่มีใครทำกับผมสักคน
จุน : สุดท้าย เราก็ไม่ได้ทำ "โอ้!" ด้วยกันเลย
ไอบะจัง : อืม เราเลยไม่ได้ทำเลย
ทีนี้ทาโมริซังก็ถาม EXILE ว่าทำอะไรก่อนคอนบ้าง
EXILE ก็บอกว่าก็ทำวงกลมแบบนี้เหมือนกันครับ แต่คนนำจะเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ แต่
เขาแซวว่าอุซะเวลานำทีไร จะตะกุกตะกักทุกครั้ง ไอบะจังเลยลุกไปจับมือกับอุซะ ประมาณพวกเดียวกัน 555+
ทีนี้ก็มาถึงคำถามถาม EXILE บ้างคะ คำถามเขาถามว่า เวลาไปกินข้าวด้วยกัน ใครจ่าย?
EXILE บอกว่า ฮิโระซัง ที่เป็นลีดเดอร์จ่าย ฮิโระซังบอกว่าก็อายุมากที่สุดเลยจ่าย เมมเบอร์ EXILE บอกว่าถึงสมาชิกจะเพิ่มขึ้น ฮิโระซังพาไปเลี้ยงแล้วจ่ายให้ตลอด พอเขาอาราชิ นิโนะพูดทันทีว่า "ฮิโระซังก็จ่ายให้เราด้วยครับ" 555+ ทุกคนฮามากคะ แล้วอาราชิก็พร้อมใจกันขอบคุณฮิโระซังกันใหญ่ นิโนะบอกต่ออีกว่า "ไม่ว่าอยู่ที่ไหน เราก็โทรเรียกฮิโระซัง (มาจ่าย) ให้เสมอครับ พวกเรารู้สึกขอบคุณจริง ๆ เลยครับ" ทุกคนก็ฮากับมุขของแกกันไป แล้วแกก็บอกว่า "ปกติแล้วอาราชิใช้วิธีเปา ยิ้ง ฉุบกัน แล้วไอบะจังก็แพ้บ่อยสุดเลยต้องจ่าย ทาโมริซังถามว่าโอจังเป็นลีดเดอร์ไม่จ่ายเหรอ โอจังบอกไม่จ่าย ยืนยันหนักแน่นไม่จ่าย แล้วก็เป็นคนโชคดี เปา ยิ้ง ฉุบทีไรชนะทุกที
5555+ นิโนะก็พูดอีกว่า นี่เป็นลีดเดอร์อาราชิแบบนี้แล้ว ฮิโระซังคิดยังไง? ฮิโระซังบอกว่าดี อยากเลียนแบบบ้าง 555+
ก่อนที่เข้าเบรคช่วงถาม MQ ของ EXILE เขาถ่ายที่อาราชิคะ โนะน้อยกำลังทำท่าเล่นเกม wii ด้วยไมค์พอดี โชจังกับไอบะจังฮากันใหญ่ ^^
สุดท้ายช่วงจบ จุนบอกให้ทุกคนดูละครด้วยคะ ไอบะจังก็บอกวันด้วยคะ ^^
สนุกจริง ๆ MS เพิ่งได้ดูช่วง MQ นี่ครั้งแรกคะ ฮาดี ^^
เพิ่งได้ดูแบบมีซับ เพิ่งรู้ว่ามันมีช่วง MQ ด้วย อาราชิฮามาก ๆ โดยเฉพาะนิโนะ แก
เก่งจริง ๆ ที่สามารถพูดอะไรขึ้นมาแล้วให้คนสนใจแกได้ เยี่ยมจริง ๆ
เปิดรายการมาช่วงพูดแนะนำช่วงแรก
เขาก็คุยกันเรื่องว่านี่ อาราชิครบเดบิวท์วันที่ 3/11/52 มีฉลองอะไรกันบ้าง
จุนก็บอกว่ามีไปกินข้าวด้วยกัน แต่ว่ามีเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นด้วยคือ
ระหว่างขึ้นไปร้านอาหาร ลิฟท์ติดถึง 2 ครั้ง จุนบอกว่าอาจเป็นเพราะลิฟท์ตั้วนั้น
ไม่สามารถขึ้นได้ 5 คน น้ำหนักคงเกิน คืออาราชิจะขึ้นชั้น 3 แต่ว่าลิฟท์ขึ้นไปได้แค่
ถึงชั้น 2 ขึ้นไปถึงชั้น 3 ไม่ได้ พอขึ้นไปถึงชั้น 2 ก็ไม่เปิดประมาณนั้น แล้วก็ส่งกลับ
มาชั้น 1 ใหม่
พอถึงช่วงทอล์คเลย
ทาโมริซัง : รู้สึกยังไงบ้างกับบทนำในละครครั้งแรก?
ไอบะจัง : อืม ครับ ตอนนี้ก็ยังถ่ายอยู่นะครับ แล้วก็มีออกตามแม๊กกาซีนต่าง ๆ เยอะ
แยะเลยครับ ผมก็จะงานแบบว่า สัมภาษณ์นิตยสาร ผมก็จะบอกตลอดว่า "ผมอยากไป!
ผมอยากไป!" อย่าง "ผมอยากไปปรากฏตัวในแม๊กกาซีนนั้น แม๊กกาซีนนี้" อะไร
แบบนี้น่ะครับ เพราะงั้น ใน 1 เดือน ก็จบลงด้วยการที่ผมไปออกสัมภาษณ์มากกว่า 40
ฉบับ พอเป็นแบบนั้น ผมก็ยังสงสัยเลยครับว่า "ผมจะทำสำเร็จทั้งหมดหรือเปล่าเนี่ย?"
แต่ว่ายังไงสิ่งนี้ก็ยังเป็นโอกาสที่ได้แสดงความขอบคุณ ดังนั้นผมก็เลยทำมันสำเร็จทั้ง
หมดครับ นับเป็นประสบการณ์ที่ดีมากครับ
ทาโมริซัง : 40 ฉบับ...ทำแค่วันละ 1 ฉบับ คุณยังไม่สามารถทำมันให้เสร็จ (ภายใน 1
เดือน) ได้เลยนะ
ไอบะจัง : ใช่ครับ
ทาโมริซัง : เหนื่อยแย่เลยนะ
ไอบะจัง : ไม่ครับ ไม่ นี่เป็นการแสดงความขอบคุณจริง ๆ ครับ
โชจัง : เพราะงั้น นี่แหล่ะทำไมเวลาเราเริ่มงานตอนเช้า เวลาเรา 5 คนทำงานด้วยกัน
น่ะครับ พวกเรามาถึงกันแบบงัวเงีย และพูดว่า "อรุณสวัสดิ์" ผู้ชายคนนี้กลับอยู่ในชุด
เรียบร้อย แบบทำงานเสร็จไป 1 งานแล้วนะครับ
นิโนะ : บางเช้า สัมภาษณ์เริ่มตั้งแต่ 7 โมงเลยครับ
ทาโมริซัง : มีสัมภาษณ์ตอน 7 โมงเช้าด้วยเหรอเนี่ย?!
จุน : พอเรามาถึง เขาก็นั่งจิบกาแฟอย่างสงบอยู่เลยแล้วน่ะครับ
นิโนะ : ผมก็เซ็ทไว้เรียบร้อยแล้วด้วย
ทาโมริซัง : อ้า ยังนั้นเหรอ
ไอบะจัง : แต่ยังไงก็เป็นประสบการณ์ที่ดีจริง ๆ ครับ
ทาโมริซัง : สัมภาษณ์ 7 โมงเช้าเนี่ย เป็นครั้งแรกจริง ๆ นะ ที่ได้ยินแบบนี้
ไอบะจัง : ครับ เพราะงั้นผมเลยไม่อ้วนเลย ไม่ว่าจะกินไปมากเท่าไรก็ตาม
ทาโมริซัง : อ้า ยังนั้นเหรอ
ไอบะจัง : ครับ
นิโนะ : จริง ๆ แล้วผอมลงด้วยครับ
ทาโมริซัง : อ้ะ จริงเหรอ?
ไอบะจัง : ครับ
ทาโมริซัง : ค่อนข้างลำบากจริง ๆ นะ
ไอบะจัง : แต่ก็เป็นเรื่องที่มีความสุขนะครับ
โชจัง : ประโยคนี้กลายเป็นประโยคติดปากเขาไปแล้วครับ
ทาโมริซัง : ที่บอกว่า "เป็นเรื่องที่มีความสุข" น่ะเหรอ
โชจัง : ก็ตอนที่เขาง่วง แล้วเผลอหลับไป ผมก็ถามเขาว่า "ไม่เป็นไรนะ ไอบะคุง?"
เขาก็บอกว่า "อืม ไม่เป็นไร นี่เป็นเรื่องที่รู้สึกขอบคุณล่ะนะ"
นิโนะ : พูดแบบนั้นตลอดเวลาครับ
โชจัง : เขาเป็นแบบนี้ตลอดแหล่ะครับ
ทาโมริซัง : เหมือนคนแก่ที่ชอบเลยนะ
ไอบะจัง : บางทีผมคงแก่แล้วมั้งครับ
แล้วก็มาถึงช่วง MQ มีคำถาม ถามเข้ามาว่า
อาราชิทำอะไรก่อนจะแสดงคอน
โชจัง : เรา 5 คน, จอห์นนี่จูเนียร์ แล้วก็นักดนตรี มักล้อมกันเป็นวงกลม แล้วมัตสึโม
โต้ก็นำตะโกน โยกตัวไปพร้อมกัน แล้วเฮ้ พร้อมกันในตอนท้าย
ทาโมริซัง : วงกลมใหญ่ไหม?
นิโนะ : ก็ค่อนข้างใหญ่นะครับ
ทาโมริซัง : ก็ค่อนข้างใหญ่นินะ
จุน : ครับ เราทำแบบนั้นแหล่ะครับ
ทาโมริซัง : มัตสึจุนทำมันเหรอ?
จุน : ครับ เราจะให้คำแนะนำหรือข้อคิดเห็นเกี่ยวกับการปรับปรุงทั้งหมด ผมก็ไม่รู้
เหมือนกันว่าทำไมผมถึงเป็นคนหนึ่งที่ทำแบบนั้นท่ามกลางเมมเบอร์ ผมเป็นคนที่
คอยดูรายละเอียดทั่ว ๆ ไปในคอนของเรา ผมก็บอกถึงสิ่งที่เห็นกับผู้กำกับเวที เม
มเบอร์ แล้วก็จูเนียร์คนอื่น ๆ แล้วก็พูดแบบว่า "ทุกคน กอดคอกันแล้วทำให้ดีที่สุดกัน"
ในตอนท้าย
ทาโมริซัง : ใครเป็นผู้นำตะโกนล่ะ?
จุน : ผมครับ
นิโนะ : จุนคุงครับ
(โชจังชี้ไปที่ไอบะจัง)
โชจัง : เขาเคยลองทำครั้งหนึ่งครับ เมื่อ 2-3 วันก่อน
นิโนะ : ไอบะคุงลองทำมัน ไอบะคุงบอกว่าอยากลองทำบ้าง เหมือนที่คิดไว้ครับ จุน
คุงก็จะพูดว่า "ระวังตัวด้วยนะ", "แสดงอย่างมีความสุขนะ" , "ผู้ชมกำลังรอสิ่งนี้อยู่นะ"
อะไรแบบนี้น่ะครับ แบบสร้างความตื่นเต้น (ตื่นตัว) ให้กับทุกคนน่ะครับ
จุน : ผมจะทำให้ทุกคนตื่นเต้นมายิ่งขึ้น อย่างให้พูดว่า "เฮ้! เฮ้! เฮ้! "
นิโนะ : แล้วสุดท้ายก็ตะโกนอย่างเต็มที่ว่า "โอ้!"
ทาโมริซัง : อย่างตอนท้ายไป แบบกระตือรือร้น โอ้! แบบนี้ เลยใช่ไหม?
นิโนะ : ครับ ไอบะคุงก็คอยดูอยู่บ่อย ๆ เลยครับ แล้วอยากทำครับ เขารู้สึกว่าเขาจะ
นำแบบนี้บ้าง
ไอบะจัง : ผมตื่นเต้นมาก ๆ เลยครับ
นิโนะ : "แสดงอย่างมีความสุขนะ" , "แสดงอย่างกระปรี้กระเปร่าเลยนะ", "เราจะออก
ไปที่นั่นกันเลยนะ!" แล้วก็ ?##@@&& (ไอบะจังพูดไม่รู้เลยคะหลังจากนั้น) ไม่มี
ใครรู้ครับว่าเขาพูดอะไร
โชจัง : พวกเราก็เลยสงสัยว่าเมื่อไรเราจะต้องตะโกนว่า โอ้! กันสักที
นิโนะ : เราไม่เข้าใจที่เขาพูดครับ
ไอบะจัง : นั่นแหล่ะครับเลยเป็นสาเหตุให้ตอนจบมีผมคนเดียวที่ก้มลงไปแล้วร้อง โอ้
ไม่มีใครทำกับผมสักคน
จุน : สุดท้าย เราก็ไม่ได้ทำ "โอ้!" ด้วยกันเลย
ไอบะจัง : อืม เราเลยไม่ได้ทำเลย
ทีนี้ทาโมริซังก็ถาม EXILE ว่าทำอะไรก่อนคอนบ้าง
EXILE ก็บอกว่าก็ทำวงกลมแบบนี้เหมือนกันครับ แต่คนนำจะเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ แต่
เขาแซวว่าอุซะเวลานำทีไร จะตะกุกตะกักทุกครั้ง ไอบะจังเลยลุกไปจับมือกับอุซะ ประมาณพวกเดียวกัน 555+
ทีนี้ก็มาถึงคำถามถาม EXILE บ้างคะ คำถามเขาถามว่า เวลาไปกินข้าวด้วยกัน ใครจ่าย?
EXILE บอกว่า ฮิโระซัง ที่เป็นลีดเดอร์จ่าย ฮิโระซังบอกว่าก็อายุมากที่สุดเลยจ่าย เมมเบอร์ EXILE บอกว่าถึงสมาชิกจะเพิ่มขึ้น ฮิโระซังพาไปเลี้ยงแล้วจ่ายให้ตลอด พอเขาอาราชิ นิโนะพูดทันทีว่า "ฮิโระซังก็จ่ายให้เราด้วยครับ" 555+ ทุกคนฮามากคะ แล้วอาราชิก็พร้อมใจกันขอบคุณฮิโระซังกันใหญ่ นิโนะบอกต่ออีกว่า "ไม่ว่าอยู่ที่ไหน เราก็โทรเรียกฮิโระซัง (มาจ่าย) ให้เสมอครับ พวกเรารู้สึกขอบคุณจริง ๆ เลยครับ" ทุกคนก็ฮากับมุขของแกกันไป แล้วแกก็บอกว่า "ปกติแล้วอาราชิใช้วิธีเปา ยิ้ง ฉุบกัน แล้วไอบะจังก็แพ้บ่อยสุดเลยต้องจ่าย ทาโมริซังถามว่าโอจังเป็นลีดเดอร์ไม่จ่ายเหรอ โอจังบอกไม่จ่าย ยืนยันหนักแน่นไม่จ่าย แล้วก็เป็นคนโชคดี เปา ยิ้ง ฉุบทีไรชนะทุกที
5555+ นิโนะก็พูดอีกว่า นี่เป็นลีดเดอร์อาราชิแบบนี้แล้ว ฮิโระซังคิดยังไง? ฮิโระซังบอกว่าดี อยากเลียนแบบบ้าง 555+
ก่อนที่เข้าเบรคช่วงถาม MQ ของ EXILE เขาถ่ายที่อาราชิคะ โนะน้อยกำลังทำท่าเล่นเกม wii ด้วยไมค์พอดี โชจังกับไอบะจังฮากันใหญ่ ^^
สุดท้ายช่วงจบ จุนบอกให้ทุกคนดูละครด้วยคะ ไอบะจังก็บอกวันด้วยคะ ^^
สนุกจริง ๆ MS เพิ่งได้ดูช่วง MQ นี่ครั้งแรกคะ ฮาดี ^^